30 / 03 / 2009
Ανάλυση του Δαμιανού Βασιλειάδη, εκπαιδευτικού
Η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ και οι επιπτώσεις της στην παγκόσμια πολιτική σκηνή και την Ελλάδα.
Εισαγωγή
Μετά την κατάρρευση των καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού και την ανάδειξη της Αμερικής σαν της μόνης παγκόσμιας υπερδύναμης η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ σε αντίθεση με το παρελθόν, όπου πρυτάνευε ο κομμουνιστικός κίνδυνος που αποτελούσε τη [...]
Η Τρομοκρατία στην Ελλάδα και η πολιτική των «Φίλων και Συμμάχων μας»
Ανάλυση του Δαμιανού Βασιλειάδη, εκπαιδευτικού
Η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ και οι επιπτώσεις της στην παγκόσμια πολιτική σκηνή και την Ελλάδα.
Εισαγωγή
Μετά την κατάρρευση των καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού και την ανάδειξη της Αμερικής σαν της μόνης παγκόσμιας υπερδύναμης η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ σε αντίθεση με το παρελθόν, όπου πρυτάνευε ο κομμουνιστικός κίνδυνος που αποτελούσε τη μονοδιάστατη στρατηγική των δυτικών χωρών, σήμερα καθορίζεται από δύο παράγοντες: τα ανθρώπινα δικαιώματα και την τρομοκρατία, έτσι φυσικά όπως τα αντιλαμβάνονται και τα ερμηνεύουν οι Αμερικανοί.
Άμεσα και πρόσφατα αποτελέσματα αυτής της εξωτερικής πολιτικής της Αμερικής έχουμε από τη μια την Γιουγκοσλαβία, όπου η ωμή στρατιωτική επέμβαση βασίστηκε στην δήθεν προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καθώς και το Αφγανιστάν, όπου το πρόσχημα ήταν η τρομοκρατία. Θα αναφερθούμε στην υποκριτική πολιτική των Αγγλοαμερικάνων στην περίπτωση του Ιράκ, που οδήγησε έναν ολόκληρο λαό στην εξαθλίωση και την καταστροφή.
Θα αναφερθούμε με ποιο τρόπο και με ποια επιλογή καθορίζονται τα κριτήρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την τρομοκρατία για να δικαιολογούν τις επεμβάσεις τους οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους στα διάφορα κράτη. Γνωρίζουμε και το θεωρούμε δεδομένο, ότι η πολιτική των επεμβάσεων, με όποιο τρόπο και όποιες δικαιολογίες ή προσχήματα, υπηρετεί τα βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα συμφέροντα των ΗΠΑ και των ισχυρών της Δύσης.
Αρκεί να αναφέρουμε την συμπεριφορά των κρατών αυτών απέναντι στο πρόβλημα της Κύπρου και απέναντι στο σφαγιασμό των Κούρδων από τη «σύμμαχο» χώρα Τουρκία. Εκεί η ωμή καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αγνοήθηκε τελείως. Επιπλέον είναι γνωστό ότι οι ποιο σημαντικές τρομοκρατικές οργανώσεις ανά τον κόσμο ήταν δημιούργημα ή αποτελούσαν σύμμαχο και όργανο, σε κάποια φάση, της ίδιας της Αμερικής, όπως ο UCK στο Κόσοβο και οι Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν. Μάλιστα οι οργανώσεις αυτές, όσο χρονικό διάστημα εξυπηρετούσαν τα αμερικάνικά σχέδια ονομάζονταν απελευθερωτικά ή τρομοκρατικά, ανάλογα με τη σκοπιμότητα που υπηρετούσαν, για τα γεωστρατηγικά σχέδια της Δύσης.
Ακόμη και η στενή σύμμαχος των Αμερικανών η Σαουδική Αραβία είναι σφηκοφωλιά των τρομοκρατών. 15 από τους 19 στο σύνολό τους τρομοκράτες της 11 Σεπτεμβίου προέρχονταν από τη Σαουδική Αραβία. Είναι ακόμη γνωστό ότι παντού στον κόσμο οι εξτρεμιστικές ισλαμικές οργανώσεις ενισχύονταν οικονομικά από αυτή τη σύμμαχο των Αμερικανών. Όμως δεν έχουμε καμία καταδίκη της Σαουδικής Αραβίας σαν τρομοκρατικής χώρας ή εν πάσει περιπτώσει σαν χώρας που υποθάλπει ή εκτρέφει την τρομοκρατία. Όμως απελευθερωτικά κινήματα, όπως το PKK με την πίεση των Τούρκων αναγνωρίστηκαν από την κυβέρνηση των ΗΠΑ ως τρομοκρατικά.
Από την άλλη μεριά η παγκόσμια τρομοκρατία που εξαπολύει η ίδια η Αμερική απέναντι στις άλλες χώρες του κόσμου, δεν ονομάζεται τρομοκρατία. Ούτε η τρομοκρατία που εξασκούν ορισμένες χώρες στο εσωτερικό τους με τρομονόμους και κατασταλτικούς μηχανισμούς εμπίπτει στον ορισμό της τρομοκρατίας. Ο ορισμός της τρομοκρατίας, το τι είναι τρομοκρατία ή όχι καθορίζεται από τους ισχυρούς της γης με προεξάρχουσα θέση τις ΗΠΑ.
Οι επεμβάσεις των Αμερικανών ανά τον κόσμο για την εξυπηρέτηση των γενικότερων γεωστρατηγικών τους συμφερόντων με κύριο στόχο τον έλεγχο και τη απρόσκοπτη ροή του μαύρου χρυσού προς τη Δύση και τον έλεγχο των αγορών μέσω της παγκοσμιοποίησης, δεν είναι ενιαίες, ούτε έχουν την ίδια μορφή από χώρα σε χώρα. Προσαρμόζονται κάθε φορά στις τοπικές συνθήκες και τα τοπικά δεδομένα. ΄Υστερα από εμπεριστατωμένες μελέτες των αρμόδιων επιτελείων, καθορίζεται εκείνη η εξωτερική πολιτική που τους φαίνεται κάθε φορά ότι τους εξυπηρετεί καλύτερα. Αυτό φυσικά είναι επόμενο και αναμενόμενο, γιατί τις σχέσεις των κρατών δεν τις προσδιορίζει τίποτε άλλο εκτός από τα συμφέροντα. Ούτε το διεθνές δίκαιο, ούτε τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελούν δεσμεύσεις για την άσκηση εξωτερικής πολιτικής. Μόνο τα συμφέροντα είναι εκείνα που καθορίζουν την εξωτερική πολιτική κάθε κράτους, καθώς και η δύναμη του ισχυρού. Όλα τα άλλα αποτελούν για τους ισχυρούς της γης μέσα προς υλοποίηση αυτής της πολιτικής. Ακόμη και ο κατ’ εξοχήν παγκόσμιος οργανισμός για τα ανθρώπινα δικαιώματα ο ΟΗΕ χρησιμοποιήθηκε από τις ΗΠΑ για να εξυπηρετήσει την στρατηγική τους. Δεν χρειάζεται να επιστρατεύσουμε τον Θουκυδίδη για να αποδείξουμε τα αυταπόδεικτα της ιστορίας. Το ερώτημα συνεπώς είναι πάντα: Ποιος ωφελείται ;!
Οι επεμβάσεις των ΗΠΑ στα διάφορα μέρη του κόσμου παίρνουν διάφορες μορφές, ανάλογα με την προοπτική επιτυχίας της εφαρμοζόμενης πολιτικής. Η πολιτική αυτή περιλαμβάνει σαφώς στρατιωτικά, πολιτικά, οικονομικά, ψυχολογικά και πολιτιστικά μέσα. Όλα αυτά τα μέσα χρησιμοποιούνται μεμονωμένα ή σε συνδυασμό ανάλογα με την κάθε συγκεκριμένη περίπτωση.
Στην περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας π.χ. χρησιμοποιήθηκε η ωμή και απροσχημάτιστη στρατιωτική βία, σχεδόν χωρίς προσχήματα. Στο Αφγανιστάν το ίδιο. Στο Ιράκ το ίδιο. Οπωσδήποτε και η ψυχολογική προπαγάνδα παίζει το ρόλο της. Στην περίπτωση της Ελλάδας δεν περνάει σ’ αυτή τη φάση μια ανοιχτή ή καλυμμένη στρατιωτική επέμβάση, όπως άλλες σε μας γνωστές περιόδους της πρόσφατης ιστορίας μας. Οι μορφές επέμβασης είναι πολύ πιο πολύπλοκες πολύ ποιο εκλεπτυσμένες και πολύ πιο σατανικές από παλαιότερες εποχές, όταν δεν χρειάζονταν καν προσχήματα.
Σχέσεις ΗΠΑ και Ελλάδας
Η Ελλάδα έχει πολλά ανοιχτά θέματα στην εξωτερική της πολιτική – για να περιοριστούμε στο θέμα αυτό- και δυστυχώς δεν καταβάλλει είναι αλήθεια μεγάλες προσπάθειες να παίξει μια όσο το δυνατό πιο ανεξάρτητη πολιτική στον διεθνή περίγυρο. Παρ’ όλο που δεν είμαστε στην εποχή του Πιουριφόι, ούτε της χούντας. Με όλα τα χάλια μας θέλουμε να πιστεύουμε ότι είμαστε μια ελεύθερη δημοκρατική χώρα, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που οι δυνατότητες παρεμβάσεων απ’ έξω δεν μπορούν να γίνουν με μεγάλη ευκολία και απροκάλυπτα όπως στο παρελθόν. Μήπως όμως γίνονται με άλλο τρόπο εξίσου ή καλύτερα αποτελεσματικό; Αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα. Ποιοι υποκινούν π.χ. τους κουκουλοφόρους. Είναι γελοίο να πιστεύει κανείς ότι πρόκειται για αντιεξουσιαστές και κάποιους εξαθλιωμένους μετανάστες. Εδώ υπάρχει άκρως μελετημένο σχέδιο, που έχει συγκεκριμένους στόχους.
Σήμερα οι επεμβάσεις από μέρους των ΗΠΑ και των άλλων «άσπονδων» φίλων μας , όπως λόγου χάριν της Αγγλίας, γίνονται με άλλες μεθόδους και τρόπους για να πετύχουν τους στόχους τους.
Δύο είναι οι βασικοί παράγοντες μετά τη μεταπολίτευση που αποτελούν μοχλούς πίεσης για να επηρεάσουν οι Αμερικανοί και οι σύμμαχοί τους την εσωτερική και εξωτερική μας πολιτική στα φλέγοντα προβλήματα που απασχολούν τη χώρα.
HellenesOnline | 30 / 03 / 2009 | HELLENIC AMERICAN RELATIONS | Tags: Europe, ΕΛΛΗΝΙΚΑ |
An independent movement of free thinking citizens, idealists and ideologues with a shared dream: a better world inspired by Hellenic ideals that gave birth to civilizations: Freedom, Direct Democracy, Justice, Humanity, Reason, and the pursuit of Excellence.
