Πώς να καταστρέψετε ένα Έθνος με αγάπη και φροντίδα

31 / 07 / 2009

Arnold J. Toynbee: “Η αυτοψία της Ιστορία της αποκαλύπτει ότι όλα τα μεγάλα έθνη αυτοκτονούν”

meltingpot-2 Πολιτιστική πολυμορφία ή πολιτιστικός πλουραλισμός ονομάζεται η αντίληψη σύμφωνα με την οποία η διατήρηση της ιδιαιτερότητας των εθνικών μειονοτήτων και των πολιτιστικών ιδιομορφιών των επιμέρους κοινωνικών υποσυνόλων είναι επιθυμητή, δεδομένου ότι οι ιδιαιτερότητες αυτές δεν οδηγούν σε εντάσεις και στην διάσπαση της κοινωνικής συνοχής.

Βήμα Πρώτο:
Επινοήστε την «Πολυπολιτισμικότητα»

Η ιστορία δείχνει πως κανένα έθνος δεν μπορεί να επιβιώσει την αντιπαλότητα δύο ή περισσότερων ανταγωνιστικών γλωσσών και πολιτισμών

Βήμα Δεύτερο:
Προωθήστε την «Πολυπολιτισμικότητα» και ενθαρρύνετε τους μετανάστες να διατηρήσουν τον πολιτισμό τους.

Τα Έθνη που είναι πολυφυλετικά και πολυπολιτισμικά χρειάζεται να δουλέψουν πολύ σκληρά για να διατηρηθεί η ειρήνη μεταξύ των διαφόρων ομάδων.

Βήμα Τρίτο:
Εξυμνήστε την Πολιτιστική Πολυμορφία – Ιδιαιτερότητα, αντί της Κοινωνικής Ενότητας. Ετσι, αυτό που μας κρατάει ενωμένους να είναι η πολυμορφία – πλουραλισμός και η ανοχή.

Στην πραγματικότητα 0ι διάφορες πολιτιστικές ομάδες προσπαθούν να επιβάλουν τις διαφορές και ιδιομορφίες τους αντί να δίνουν έμφαση στα κοινά σημεία που τις φέρνουν κοντά.

Βήμα Τέταρτο:
Διευκολύνετε να αναπτυχθούν οι δημογραφικές ομάδες ομάδες που έχουν το χαμηλότερο επίπεδο μόρφωσης και εκπαίδευσης

Προωθείστε την ανάπτυξη μιάς υποδεέστερης κοινωνικής τάξης που αποτελείται από άτομα που δεν έχουν αφομοιωθεί, και παραμένουν περιθωριακά και ημιμαθή, που εγκαταλείπουν τά σχολεία και την εκπαίδευση για λόγους που υποτίθεται ότι οφείλονται μόνο στις προκαταλήψεις και στις διακρίσεις που υποβάλλονται από την πλειοψηφία.

Βήμα Πέμπτο:
Βρείτε μεγάλες εταιρείες που θα υποστηρίξουν οικονομικά την Πολυπολιτισμικότητα.

Επενδύστε στό θεσμό της «Εθνικής Ταυτότητας των μειονοτήτων», και δημιουργείστε μία κουλτούρα θύματος,– μια λατρεία που χαρακτηριίζεται από το σύνδρομο του κατατρεγμένου. Ταυτόγχρονα αναπτύξτε και την ανάλογη βιομηχανία παραπόνων – Ανθρώπινα Δικαιώματα – κατηγορώντας την πλειοψηφία του πληθυσμού για όλα τα προβλήματα, τις ανεπάρκειες και τις αποτυχίες των μειονοτήτων.

Βήμα Έκτο:
Μετατρέψτε σε απαγορευτικό ταμπού το να μιλά κάποιος εναντίον της ιδιομορφίας και της πολυπολιτισμικότητας.

Βρείτε μια λέξη που να χαρακτηρίζει αρνητικά, όπως για παράδειγμα οι λέξεις «αιρετικός», «μάγος», «μάγισσα» που ήταν σε χρήση τον 16ο αιώνα, ή «αντιρρησίας του ολοκαυτώματος» για τα πιό σύγχρονα δεδομένα. Οι χαρακτηρισμοί «Ρατσιστής» ή «Φασίστας» είναι ικανοποιητικοί και επαρκείς. Είναι τέτοια η δύναμη πού έχουν ώστε να σταματά κάθε ελεύθερη συζήτηση και αντιπαράθεση γύρω από το θέμα και να παραλύει η σκέψη.

Βήμα επτά:
Κάντε αδύνατη την εφαρμογή της νομοθεσίας περί μετανάστευσης.

Επιβάλετε μια σειρά από μύθους, όπως παραδείγματος χάρι ότι η μετανάστευση είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο που δεν μπορεί να σταματήσει και ότι είναι προς όφελος της κοινωνίας.

Αυτά είναι λοπόν τα επτά βήματα. Και έτσι καταλήγουμε σε μία Κοινωνία που είναι ειρηνική, συμπαγής και πολυπολιτισμική… Μόνο που αυτή η κοινωνία είναι μια μεγάλη ουτοπία διότι έρχεται σε αντίθεση με τα περισσότερα ιστορικά δεδομένα.

Γιατί η πολυπολιτισμικότητα αναγνωρίζει μόνο τις συνεισφορές των άλλων πολιτισμών και των άλλων εθνοτικών μειονοτήτων;

Γιατί η πολυπολιτισμικότητα βλέπει την Δύση ως καταπιεστική και καταστρεπτική, ενώ δημιουργεί μια ρομαντική και ιδεαλιστική εικόνα για τους μη δυτικούς που τους θεωρεί καθαρά θύματα, λιγώτερο υλιστές και με περισσότερη ανθρωπιά;

Ποιος τελικά επωφελείται από την πολυπολιτισμικότητα; Οι άνθρωποι που εργάζονται προς την παγκόσμια κυβέρνηση και οι οποίοι χρησιμοποιούν την πολυπολιτισμικότητα για να να κατακερματίσουν πρώην πολιτισμικά ομοιογενή έθνη. Τα παλαιά πολιτισμικά ομοιογενή έθνη παρουσιάζουν ένα εμπόδιο στην παγκόσμια κυβέρνηση, ενώ μία χώρα που αποτελείται από πολλές φυλές και ομάδες, δεν μπορεί να αντιταχθεί ενωμένη και κραταιά απέναντί της. ( Το γνωστό «Διαίρει και Βασίλευε» της πάλαι ποτέ Βρετανικής Αυτοκρατορίας που προσπαθεί να ανασυσταθεί με άλλη μορφή).

Το όραμα της πολυπολιτισμικότητας, για μια αρμονική, ανεκτική και πολιτιστική πολυμορφία της κοινωνίας είναι μια πολιτικά ορθή-και επικίνδυνη συλλογική φαντασία.

Get the Flash Player to see the wordTube Media Player.

31 / 07 / 2009 | Tags: Νέα Τάξη, Παγκοσμιοποίηση | Comments (6)

Έλληνες Online

Ανεξάρτητο κίνημα ελεύθερα σκεπτόμενων πολιτών με ένα κοινό όνειρο: ένα καλύτερο κόσμο εμπνευσμένο από τα Ελληνικά ιδεώδη που γέννησαν πολιτισμούς: την Ελευθερία, την Άμεση Δημοκρατία, την Δικαιοσύνη, τον Ανθρωπισμό, την Λογική και την συνεχή Επιδίωξη της Αριστείας.

6 Responses to “Πώς να καταστρέψετε ένα Έθνος με αγάπη και φροντίδα”

ppanos on August 2nd, 2009 5:29 am

Για ποιο λόγο τότε στο πολυπολιτισμικότερο έθνος στον κόσμο (ΗΠΑ) δεν έγινε κανένας πόλεμος πέρα από τον εμφύλιο τον 19ο αιώνα; Η ανάλυση είναι ολίγον αβάσιμη.

Με σεβασμό.
Adriano on August 2nd, 2009 1:56 pm

Theoro oti to kimeno sas exi ligo paniko mesa . Theoro oti oi Elines ,Sopianoi,Alvanoi,Turkoi….prepi na skeftun jia to kallo tus adi jia moderno-pjesi enandion ton mionotiton na skeftun pos tha tus kanun meros stin anallogji kinonia . Etsi kai alios dhen iparxi alos dhromos
Stelios on August 3rd, 2009 3:26 am

Απάντηση για τον ppanos.

Οι Η.Π.Α δεν ήταν πολυπολιτισμικό κράτος τουλάχιστον μέχρι την εποχή του J..F. Kenedy. H κουλτούρα και ο πολιτισμός του κράτους ήταν συγκεκριμένη (WASP δηλαδή White, AngloSaxon, Protestant) και οι υπόλοιπες μειονότητες ήταν πολίτες β΄κατηγορίας. Επίσης οι ΗΠΑ έχουν κάποια χαρακτηριστικά μοναδικά στην ιστορία. Δηλαδή είναι ένα κράτος που ιδρύθηκε από μετανάστες και όσοι πηγαίνουν εκεί έχουν κοινές αξίες (το δολλάριο) και εγκαταλείπουν πίσω τους όποιους δεσμούς με την πατρίδα τους, αποφασίζοντας οικιοθελώς ότι πρώτη τους προτεραιότητα είναι η νέα πατρίδα. Λόγω της συνεχούς οικονομικής ανάπτυξης στις Η.Π.Α η κοινωνία ποτέ δεν χρειάσθηκε να φθάσει στα άκρα (εμφύλιος πόλεμος) παρόλο που μεγάλης έκτασης φυλετικές ταραχές με πολλούς νεκρούς λεηλασίες και ανάγκη για επέμβαση του στρατού συμβαίνουν σχεδόν κάθε δεκαετία. Τέλος η μετανάστευση στις ΗΠΑ είναι απόλυτα ελεγχόμενη (μη ξεχνάς το ELLIS ISLAND) και το κράτος επιλέγει τους μετανάστες που κρίνει ότι θα το βοηθήσουν να αναπτυχθεί. Τέλος για να πάρουν υπηκοότητα οι μετανάστες πρέπει να αποδείξουν ότι σέβονται και αγαπούν τη νέα τους πατρίδα σε γραπτές και προφορικές εξετάσεις. Οι Η.Π.Α. είναι κράτος και όχι ξέφραγο αμπέλι.

Διαφορετική είναι η μορφή της μετανάστευσης στην Ευρώπη όπου οι περισσότεροι μετανάστες δεν θέλουν να αποβάλουν τα εθνικά τους χαρακτηριστικά όπως για παράδειγμα οι Τούρκοι στο Βερολίνο που δημιουργούν μόνοι τους γκέτος για να μη μολυνθούν τα παιδιά τους και οι γυναίκες τους από τον πολιτισμό των Γερμανών. Ακόμη και κράτη όπως η Ολλανδία και η Μ.Βρετανία που ακολουθούν από δεκαετίες ιδιαίτερα φιλομεταναστευτική πολιτική δεν απέφυγαν τα σοβαρά προβλήματα τα οποία όλο και αυξάνονται.

Εάν εξετάσεις την ιστορία θα δεις ότι όλα τα πολυεθνικά μορφώματα διαλύθηκαν μόλις έπαψε να υπάρχει η δύναμη που τα κρατούσε ενωμένα. Η Γιουγκοσλαβία και η ΕΣΣΔ είναι τα πιο πρόσφατα μόνο παραδείγματα διάλυσης πολυεθνικών κοινωνιών παρά τις δεκαετίες πολυεθνικής προπαγάνδας, κοινής εκπαίδευσης και κοινών αξιών. Ας μη ξεχνάμε ότι ο κύριος παράγοντας διάλυσης της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ήταν η μεγάλη μετανάστευση των λαών η οποία οδήγησε τελικά στον μεσαίωνα, αι στην την φεουδαρχία και την εξαφάνιση του αρχαίου πολιτισμού.

Ένας άλλος παράγοντας που ξεχνούν όλοι να αναφέρουν είναι ότι οι κοινωνίες υποδοχής μεταναστών υποχρεώνονται να αλλάξουν παρά την θέληση τους, ενώ οι κοινωνίες που στέλνουν μετανάστες μένουν στο ίδιο επίπεδο. Αυτό για τον πολιτισμό είναι τεράστια οπισθοδρόμηση, επειδή θα επιφέρει αλλαγές προς το χειρότερο στις κοινωνίες που λειτουργούν σαν δημοκρατικά πρότυπα και συνδικαλιστικά δικαιώματα.

Θα χρειαζόταν πολλές σελίδες για να παραθέσω τα επιχειρήματα μου και δεν θέλω να σας κουράσω. Θα κλείσω θυμίζοντας τα λόγια του Λένιν που έλεγε «ψάξτε να δείτε ποιος οφελείται». Από την μετανάστευση οφελείται μόνο το ΚΕΦΑΛΑΙΟ και οι δουλέμποροι.

Εάν είμαστε ανθρωπιστές (και αυτό είναι απάντηση στον Adriano) θα φροντίζαμε να αναπτυχθούν οι χώρες αποστολής των μεταναστών και όχι να εκμεταλλευόμαστε τους μετανάστες για να διαλύσουμε κοινωνίες που λίγο ή πολύ λειτουργούν δημοκρατικά. Φίλε Adriano όπως δεν υπάρχουν αναντικατάστατοι υπάλληλοι στην γραφειοκρατία δεν υπάρχουν ούτε μονόδρομοι στην εξέλιξη. Το «δεν υπάρχει άλλος δρόμος» δεν είναι επιχείρημα αλλά αυθαίρετο και αντιεπιστημονικό αξίωμα.

Και για να προλάβω αυτούς που πιθανόν θα πουν ότι «οι μετανάστες κάνουν τις δουλειές που δεν κάνουν οι Έλληνες» θα απαντήσω. Οι Έλληνες κάνουν αυτές τις δουλειές αλλά με την κατάλληλη αμοιβή.

Τέλος θέλω να πω ότι το επιχείρημα αυτό είναι ΑΚΡΑΙΑ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ επειδή υπονοεί ότι και τα παιδιά των μεταναστών θα κάνουν τις δουλειές που δεν κάνουν οι Έλληνες. Εάν αυτό δεν ισχύει ποιος χρειάζεται άλλο 1.000.000 άνεργους;

Η απάντηση είναι γνωστή. ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ. Ώστε να διαλύσει το συνδικαλιστικό κίνημα με στρατιές εξαθλιωμένων απεργοσπαστών.
balex on August 3rd, 2009 5:07 am

Είμαι απόλυτα σύμφωνος με τον Stelios.Πέρα απο αυτό, ποιός είπε οτι η Αμερική παρ’ όλα αυτά, είναι μια ουτοπική κοινωνία;Δέν ξέρω αν έχετε συνειδητοποιήσει τι γίνεται στην Αμερική και πόσο διασπασμένη και γκαιτοποιημένη είναι η κοινωνία…Οι πόλεις είναι κυριολεκτικά χωρισμένες σε περιοχές εύπορων και άπορων.Τα ναρκωτικά βρίσκονται σε έξαρση και κρατούν αποχαβνωμένα ολόκληρα κοινωνικά σύνολα!
Η απαξίωση για κάθε πολιτικό θεσμό είναι απο τα πρώτα πράγματα που θα παρατηρήσει κανείς οταν βρεθεί σε επαφή με τις ΗΠΑ.Το οτι δεν γίνεται εμφυλιος δεν σημαίνει οτι όλα είναι ρόδινα,οτι δεν υπάρχουν ρατσιστικές αντιλήψεις ή οτι μιλάμε για μια ουτοπική κοινωνία.

Πέρα απο αυτό δεν είναι δυνατόν ολόκληρος ο κόσμος να στηρίζεται στον ουμανισμό των Ελλήνων και τη συμπάθεια που νιώθουμε για τους μετανάστες,χωρίς κανένα άλλο κράτος να κάνει καμία κίνηση! Ποντάρουν στην ευαισθησία του Έλληνα και στο φιλότιμό του…Άλλα τελικά όταν είσαι ο μόνος με φιλότιμο σε αυτο το κόσμο,νομίζω πως τελικά γίνεσαι…Μα_ _ κας…..
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ on August 3rd, 2009 6:16 am

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΕΛΛΙΟΥ ΣΤΟΝ ΠΑΝΟ
ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ.
ΣΩΣΤΗ ΚΑΙ ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΗ
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ(ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ 1974-1980)
akritas on August 19th, 2009 12:00 pm

Αναδημοσίευω άρθρο του Αστ. Χουλιάρα που επίσης απαντάει έμεσσα στον Πάνο

…………………………………………………………………………..
“Η Μετανάστευση διαβρώνει το Κοινωνικό Κράτος”.

Γιατί η Ευρώπη διαθέτει ένα πιο αναπτυγμένο κοινωνικό κράτος από τις Ηνωμένες Πολιτείες;

To ερώτημα αυτό απασχολεί τους κοινωνικούς επιστήμονες για περισσότερο από έναν αιώνα.
Στη δεκαετία του ’70, ο αμερικανός κοινωνιολόγος Seymour Martin Lipset μίλησε για την «αμερικανική εξαίρεση» (American exceptionalism), αναζητώντας τα αίτια της διαφοράς στις κοινωνικές παροχές σε ιστορικούς και πολιτικούς παράγοντες.
..
Του κ.Αστ. Χουλιάρα,
αναπληρωτή καθηγητή στο Τμήμα Γεωγραφίας,
Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο.

Ωστόσο μέχρι πρόσφατα απουσίαζε μια συστηματική μελέτη που να βασίζεται σε ποσοτικά στοιχεία.
Οι Alberto Alesina και Edward L. Glaser, δύο οικονομολόγοι του Πανεπιστημίου του Harvard, φαίνεται να καλύπτουν αυτό το κενό.
Σ’ ένα βιβλίο που μόλις κυκλοφόρησε και στα ελληνικά με τον τίτλο «Η καταπολέμηση της φτώχειας στις ΗΠΑ και την Ευρώπη» προσφέρουν πειστικές απαντήσεις και προβαίνουν σε μερικές εξαιρετικά ενδιαφέρουσες προβλέψεις που θα έπρεπε να προβληματίσουν την ευρωπαϊκή (συμπεριλαμβανομένης της ελληνικής) αριστερά αλλά και τους πάσης ιδεολογικής απόχρωσης υποστηρικτές του κοινωνικού κράτους στην Ευρώπη .
Σύμφωνα με τους…δύο καθηγητές, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι διαφορές στην κοινωνική στήριξη ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη είναι εντυπωσιακές. Ενώ οι δημόσιες δαπάνες στις ΗΠΑ ανέρχονται στο 30% του ΑΕΠ, στην ηπειρωτική Ευρώπη ξεπερνούν το 45% (στη Σκανδιναβία είναι πάνω από 50%). Ακόμη, οι συντελεστές του φόρου εισοδήματος είναι πολύ πιο προοδευτικοί στην Ευρώπη ενώ οι ρυθμίσεις στην αγορά εργασίας είναι πολύ λιγότερο ευνοϊκές για τους αμερικανούς εργαζόμενους.

Για τους Alesina και Glaser ο σημαντικότερος λόγος για αυτές τις διαφορές είναι ο φυλετικός και εθνοτικός κατακερματισμός των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο πολυεθνοτικός χαρακτήρας της Αμερικής ανέκαθεν «μπέρδευε» αν δεν διέλυε τις κλασικές ταξικές αντιθέσεις. Για παράδειγμα ένας έλληνας εργάτης στο Σαιντ Λιούις ένιωθε πρώτα «Έλληνας» και μετά «εργάτης» και έβλεπε τους νέους μετανάστες από άλλες χώρες με την ίδια εχθρότητα που αντιμετώπιζε τους καπιταλιστές.

Έτσι στις ΗΠΑ ποτέ δεν αναπτύχθηκε ένα ενιαίο και ισχυρό εργατικό κίνημα. Σήμερα, σε γενικές γραμμές, οι χώρες με τις μικρότερες φυλετικές διαιρέσεις δαπανούν περισσότερα για κοινωνικές παροχές. Στη Σουηδία, με εθνοτική ομοιογένεια 95%, είναι πολύ δυσκολότερο να ταυτιστούν οι φτωχοί με κάποια φυλετικά χαρακτηριστικά.

Οι δύο καθηγητές αναφέρονται στην ευρύτερη βιβλιογραφία για τις κοινωνικές προκαταλήψεις που υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι τείνουν να είναι περισσότερο εχθρικοί απέναντι σε ανθρώπους που θεωρούν διαφορετικούς, δηλαδή «απέναντι σε ανθρώπους που ορίζονται ως μέλη κάποιας εξωτερικής ομάδας στη βάση κάποιας προφανούς διάστασης» (σελ. 215).

Ωστόσο οι Alesina και Glaser δεν υιοθετούν πλήρως αυτή την άποψη. Δίνουν περισσότερη σημασία στο γεγονός ότι οι εθνοτικές διαφοροποιήσεις μπορούν να χειραγωγηθούν σχετικά εύκολα από ευρηματικούς πολιτικούς που θέλουν να αποτρέψουν αναδιανεμητικές πολιτικές. Αυτό συνέβη στις ΗΠΑ, όπου οι λευκοί πολιτικοί κατάφεραν να πείσουν τους όχι τόσο πλούσιους λευκούς ψηφοφόρους ότι η αναδιανομή ευνοεί τις εθνοτικές μειονότητες και κατάφεραν να δημιουργήσουν ευρύτατες συμμαχίες κατά των κοινωνικών παροχών. «Με άλλα λόγια», συμπεραίνουν οι δύο συγγραφείς, «κάποιοι φτωχοί λευκοί είναι πρόθυμοι να ψηφίσουν ενάντια σε μια αναδιανομή που θα τους ευνοούσε, επειδή από φυλετική εχθρότητα θέλουν να εμποδίσουν τους μαύρους να κερδίσουν την ίδια αναδιανομή» (σελ. 344). Ο εθνοτικός κατακερματισμός της εργατικής τάξης στις ΗΠΑ εμπόδισε το σχηματισμό ενός ισχυρού σοσιαλιστικού κόμματος.

Ταυτόχρονα επηρέασε αποφασιστικά και τη χωρική κατανομή των κοινωνικών δαπανών. Σήμερα, οι κοινωνικές παροχές είναι λιγότερο γενναιόδωρες στις αμερικανικές πολιτείες που έχουν την υψηλότερη αναλογία μειονοτήτων !

Οι δύο αμερικανοί καθηγητές προβλέπουν ότι αν η Ευρώπη γίνει λόγω μετανάστευσης πιο ετερογενής, οι εθνοτικές διαιρέσεις θα χρησιμοποιηθούν για να αμφισβητηθεί το γενναιόδωρο κοινωνικό κράτος.

Αυτή είναι μια πρόβλεψη-κόλαφος για την ευρωπαϊκή (και κυρίως την ελληνική ) αριστερά.

Οι δύο αμερικανοί καθηγητές αφήνουν ξεκάθαρα να φανεί ότι η ταυτόχρονη υποστήριξη της πολυπολιτισμικότητας και των υψηλών κοινωνικών δαπανών είναι τελείως αντιφατική.

Η μελέτη της «αμερικανικής εξαίρεσης» οδηγεί στο – θλιβερό – συμπέρασμα ότι η μετανάστευση μπορεί να εξελιχθεί στο βασικό παράγοντα υπονόμευσης του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους.

πηγή: http://greece-salonika.blogspot.com/2009/08/blog-post_7271.html