Εσείς τι λέτε;
Blogs - Ιστολόγια
Ψυχρή αλήθεια
Καθώς ο Καναδάς στέλνει συνέχεια οικονομική ενίσχυση προς την σεισμόπληκτη Αϊτή, ενίσχυση που αναμένεται να ξεπεράσει τα πενήντα εκατομμύρια δολάρια, ένα από τα ερωτήματα σχετικά με το που να δώσει κάποιος την βοήθειά του είναι εάν οι διάφορες οργανώσεις, όπως ο Ερυθρός Σταυρός π.χ., μπορούν πράγματι να συνεισφέρουν χρήματα και ανθρωπιστική βοήθεια σε χώρες που έχουν πληγεί από κάποια καταστροφή της φύσης.
Είναι σε θέση αλήθεια να δώσουν στο ακέραιο τα συγκεντρωθέντα χρήματα όταν έχουν τεράστιο υπαλληλικό προσωπικό και πρέπει πρωτίστως να πληρωθούν ένα σωρό έξοδα πριν καν φθάσει αυτή η βοήθεια στον προορισμό της;
Υπάρχουν περιπτώσεις όπου πολλές από αυτές τις οργανώσεις χρησιμοποιούν 30% – 40% των δωρεών πού λαβαίνουν για να καλύψουν τα λειτουργικά τους έξοδα. Συνεπώς, πόσο αυτές οι οργανώσεις, όσο καλή θέληση και να έχουν, μπορούν πραγματικά να βοηθήσουν κάποιες τέτοιες χώρες και πόσο γρήγορα μπορούν να το κάνουν;
Είναι ένα ερώτημα που έχει πάρα πολύς κόσμος, πρόθυμος να βοηθήσει. Και πολλές φορές οι δωρητές καταλήγουν να δίνουν τις προσφορές τους σε μικρότερες οργανώσεις ή ακόμα και σε ιδιώτες, όπως συνέβη και με τις φωτιές στην Ελλάδα όπου οι περισσότεροι ομογενείς προτίμησαν να προσφέρουν μέσω του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου ή κατ΄ ευθείαν στους πάσχοντες.
Οπωσδήποτε το γεγονός έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία και θα πρέπει να μελετηθεί με σοβαρότητα ούτως ώστε οι διάφοροι παγκόσμιοι οργανισμοί ναι μεν να υπάρχουν αλλά να μειώσουν σημαντικά τα λειτουργικά τους έξοδα με τέτοιο τρόπο – είτε με εθελοντισμό είτε με δραστικό περιορισμό των εξόδων – ώστε το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων να φτάνει στον προορισμό του.
Ένα άλλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν όσοι θέλουν να στείλουν χρήματα είναι η δυσπιστία ως προς τις κυβερνήσεις αυτών των κρατιδίων που συνήθως είναι απολυταρχικές και συχνά διεφθαρμένες με αποτέλεσμα τα χρήματα να μη πηγαίνουν στα σωστά χέρια.
Είναι μερικές από τις ερωτήσεις που πρέπει σοβαρά να σκεφτούμε και που ήδη σκέπτεται ο πολύς κόσμος πριν κάνει το βήμα να δώσει την δωρεά του.
Ψυχρή αλήθεια, δυστυχώς…
Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
Michael Tellides | 22 / 05 / 2009 | | Comments 1
Συμβούλιο «Απάρνησης» Ελληνισμού!
Όταν το 1995 γνωστοποιήθηκε η ίδρυση του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού, (ΣΑΕ) σύσσωμη η ομογένεια πανηγύρισε. Ύστερα από δεκαετίες έλλειψης άμεσης επικοινωνίας με το ελληνικό κράτος, ιδρύθηκε ένα όργανο το οποίο -όπως τουλάχιστον πιστέψαμε – θα παρείχε στις παροικίες του κόσμου άμεση πρόσβαση στην ελληνική κυβέρνηση ώστε να ακουστούν οι προβληματισμοί και οι ανησυχίες του απόδημου ελληνισμού.
Παράλληλα, υπήρχε η αντίληψη ότι ο θεσμός αυτός θα είχε τη δυνατότητα να ενώσει τον απανταχού ελληνισμό σε ένα ενιαίο σύνολο εκμηδενίζοντας αποστάσεις και σύνορα όπου οι απανταχού έλληνες θα μπορούσαν όχι μόνο να μιλήσουν ανοιχτά για τα προβλήματά τους στους συμπατριώτες τους αλλά ακόμη να λάβουν συμβουλές και ιδέες για τη συνεχόμενη διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας από τα ξενιτεμένα τους αδέλφια που βιώνουν ίδιες καταστάσεις και να παρέχουν αλληλοβοήθεια.
Τα συνηθισμένα παχιά λόγια περί συσπείρωσης των αποδήμων γύρω από τη μάνα Ελλάδα, μέχρι στιγμής δεν έχουν υλοποιηθεί. Και παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του παγκόσμιου προέδρου, κ. Στέφανου Ταμβάκη, ο θεσμός του ΣΑΕ φαίνεται να λειτουργεί ως βιτρίνα της εκάστοτε κυβέρνησης προς τον απόδημο ελληνισμό…
Τα συνέδρια της «Ελλάδας του Κόσμου», που ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο και συνεχίζονται, για άλλη μία φορά δεν φαίνεται να καταλήγουν πουθενά, ενώ η τακτική συνέλευση – παρωδία της Θεσσαλονίκης «εκπροσωπείται» μόνιμα και συστηματικά από πνέοντες τα λοίσθια συλλόγους, άλαλους ενορίτες και συχνά από ανύπαρκτους οργανισμούς! Η δε αναγκαία συμμετοχή των ΟΜΜΕ, όπως πολλάκις έχουμε επισημάνει, έχει προ πολλού αποκλειστεί για λόγους… οικονομίας!
Τα ζωτικά προβλήματα που μαστίζουν τον απόδημο, όπως η δυσκολία διατήρησης μιας ιδιαίτερης ταυτότητας – στο αμερικανικό κυρίως χωνευτήρι – η ανάγκη σωστής ελληνικής παιδείας, τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα και σε ορισμένες περιπτώσεις οι διωγμοί των ελλήνων, δεν συμπεριλαμβάνονται καν στην ατζέντα…
Θα πρέπει επί τέλους να γίνει αντιληπτό ότι η πολιτική σκοπιμότητα και τα προσωπικά οφέλη δεν έχουν θέση σε μία εποχή όπου η ραγδαία εξάπλωση της προπαγάνδας σαρώνει την ανά τη Γη ταυτότητα των ελλήνων.
Αναγκαία λοιπόν η αναθεώρηση προτεραιοτήτων. Δεν μας χρειάζονται παράγοντες και βιτρίνες, αλλά πράξεις. Διαφορετικά ας μετονομαστεί το ΣΑΕ σε Συμβούλιο «Απάρνησης» Ελληνισμού!
Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
michael@tellides.com
Michael Tellides | 22 / 05 / 2009 | | Comments 1
«Η ισχύς εν τη ενώσει»
Έτσι ξαφνικά, αποφασίσαμε να λύσουμε τα υπαρξιακά προβλήματα που συσσώρευσε η κοινοτική εκατονταετηρίδα, με την επισφράγιση της ενοποίησης των αστικών κοινοτήτων Μόντρεαλ – Λαβάλ.
Το έργο βέβαια το έχουμε ξαναδεί τα τελευταία 30 τόσα χρόνια σε πολλαπλές προβολές.
Μπροστάρηδες τούτης της προσπάθειας οι – εκτός διοικήσεων – υπηρετούντες τα κοινά, Νίκος Παγώνης και Βασίλης Αγγελόπουλος.
Κατά πόσο θα επιτύχουν στην αποστολή τους θα το δούμε στις Γενικές Συνελεύσεις των επόμενων ημερών.
Η στήλη τους εύχεται ειλικρινά, καλή επιτυχία.
Γεγονός είναι ότι πολλά έχουν αλλάξει στην κοινοτική ζωή της παροικίας μας τις τελευταίες δεκαετίες. Νέοι μετανάστες απ’ την πατρίδα δεν έρχονται άλλο πια ώστε να διοχετεύσουν καινούριο «αίμα» στις κοινότητες και οι λιγοστοί «νέοι» που συμμετέχουν – όσο αυτό γίνεται εφικτό – προέρχονται κυρίως από τον χώρο των σχολικών επιτροπών.
Αρκετοί μάλιστα έχουν και οι ίδιοι περάσει από τα θρανία του Σωκράτη.
Όμως τα σχολεία είναι μία μόνο από τις βασικές υπηρεσίες που (πρέπει να) προσφέρουν οι κοινότητες και για να λειτουργήσουν σωστά τα υπάρχοντα services απαιτείται συστηματική δουλειά, πείρα, μεθοδικότητα και προ πάντων φαντασία.
Η ενοποίηση των δύο αστικών κοινοτήτων, εάν τελικά επιτευχθεί, θα χρειασθεί ταγμένα χέρια και ανασκούμπωμα των μανικιών. Θα απαιτήσει ακόμη στενή και ειλικρινή συνεργασία με όλα τα μέλη, τους τοπικούς φορείς και φυσικά με την εκκλησία, η οποία – σύμφωνα με κάποιες αντιλήψεις – (ελπίζουμε εσφαλμένες) αντιτίθεται σ΄ έναν τέτοιο «δεσμό».
Η μόνιμη γκρίνια μεταξύ κοινοτήτων και εκκλησίας οπωσδήποτε δεν ωφελεί καμία πλευρά και σίγουρα δεν οδηγεί πουθενά.
Γι αυτό, θα πρέπει επί τέλους να καταλάβουν οι διοικούντες ότι εφ όσον θέλουμε να ανήκουμε στο Ορθόδοξο Χριστιανικό Δόγμα, μην έχουμε μόνο απαιτήσεις ως πιστοί. Έχουμε και υποχρεώσεις έναντι της Μητρόπολης.
Ταυτόχρονα, να αντιληφθεί ή Μητρόπολης ότι είναι προς το απόλυτο συμφέρον της να συνεργάζεται με μία ενωμένη ισχυρή ελληνική κοινότητα.
Η ισχύς λοιπόν εν τη ενώσει. Διαφορετικά οι κοινότητες αναπόφευκτα θα οδηγηθούν σε μαρασμό και η εκκλησία μοιραία θα πνεύσει τα λοίσθια με την αποδημία της πρώτης γενιάς των μεταναστών…
Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης, Παρασκευή, 11 Δεκεμβριου, 2009
Εσείς τι λέτε;
michael@tellides.com
Friday, December 11, 2009
Εσείς τι λέτε;
Michael Tellides | 22 / 05 / 2009 | | Comments 1
Ελληνικά σχολεία – S.O.S
Οι διαφημίσεις περί σχολικού εξοπλισμού ήρθαν για να υπενθυμίσουν δυναμικά ότι οι πόρτες των σχολείων είναι έτοιμες να ανοίξουν.
Μια νέα σχολική χρονιά αρχίζει σύντομα. Θέλω να ευχηθώ στα παιδιά και ιδιαίτερα στα πρωτάκια καλή επιτυχία στις προσπάθειές τους και στους εκπαιδευτικούς καλή δουλειά.
Τα σχολεία θα γεμίσουνε παιδικές φωνές και τα παιδιά θα ξεκινήσουν την νέα σχολική χρονιά ξεκούραστα και με διάθεση να μάθουν καινούργια πράγματα.
Οι απαιτήσεις των σχολείων μας όμως είναι πολλές και πολλά παιδιά και οι οικογένειές τους αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα, καθώς η οικονομική τους κατάσταση δεν τους επιτρέπει να καλύψουν τις ανάγκες των παιδιών τους.
Εξ άλλου, η αναπόφευκτη – έστω και σταδιακή – αύξηση των διδάκτρων στα ιδιωτικά πλέον ελληνικά μας σχολεία, δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο τα πράγματα.
Η αγωνία είναι μεγάλη. Πως θα ανταποκριθούν όλα αυτά τα παιδιά στις απαιτήσεις του σχολείου τους; Κάθε παιδί δικαιούται να συμμετέχει ισότιμα στην διαδικασία του μαθήματος , στις διάφορες δραστηριότητες και να νοιώσει τη χαρά που δίνει η αγορά σχολικών ειδών.
Θα αφήσουμε μία μερίδα μαθητών να αισθανθούν μειονεκτικά απέναντι στα άλλα παιδιά ή θα προσπαθήσουμε όλοι μαζί να τους εξασφαλίσουμε την ελληνοπρεπή εκπαίδευση και φυσικά τα απαραίτητα ώστε να πάνε στο σχολείο τους με κέφι και ενθουσιασμό;
Οι διάφορες ερανικές προσπάθειες , όπως του Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Σωκράτης, κινούνται πιστεύω προς την σωστή κατεύθυνση.
Το πρόβλημα όμως παραμένει και σίγουρα δεν μπορεί να αγνοηθεί.
Γεγονός είναι ότι η παροικία στην μεγάλη της πλειοψηφία δεν συμμετέχει (τους λόγους θα εξετάσουμε σε άλλο άρθρο) και οι διοικήσεις θα πρέπει να αναζητήσουν τους λόγους της αποχής.
Ευεργέτες υπάρχουν. Το απέδειξαν ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της Προξένου, προσφέροντας απλόχερα για την διατήρηση της έδρας ελληνικών σπουδών του Mc Gill.
Το μέλλον των ελληνικών μας σχολείων θα πρέπει επιτέλους να αποτελέσει προτεραιότητα και για να διασφαλιστεί χρειάζεται ηγεσία, όραμα, φαντασία και πάνω από όλα σωστός προγραμματισμός.
Δυστυχώς, η μέχρι τώρα έλλειψη προγραμματισμού, εκτός από την στασιμότητα, έχει συσσωρεύσει πολλά δυσεπίλυτα προβλήματα τόσο στα σχολεία όσο και στις κοινότητές μας.
Ας το λάβουμε σοβαρά υπ΄ όψιν προτού είναι πολύ αργά…
Εσείς τι λέτε;
Michael Tellides | 22 / 05 / 2009 | | Comments 1
Αναπόληση παρελθόντος…
Μία σημαντική επέτειο γιορτάζουν φέτος οι ομογενείς στο Τορόντο. Τα εκατοντάχρονα της Ελληνικής Κοινότητας Τορόντο, της πολυπληθέστερης του Καναδά, με εγγεγραμμένα πάνω από 15.000 τακτικά μέλη.
Ο μεγαλύτερος σήμερα οργανισμός της ομογένειας, με τη συντριπτική πλειοψηφία των 240 εθνικο-τοπικών συλλόγων να εκπροσωπούνται μέσω αυτής.
Με προϋπολογισμό 4 εκατομμύρια δολάρια, η ΕΚΤ, προσφέρει προγράμματα και υπηρεσίες κοινωνικής ενσωμάτωσης, θρησκευτικές και κοινωνικές υπηρεσίες για ηλικιωμένους, τη νεολαία, ελληνόγλωσση παιδεία, αθλητισμό και πολιτιστικές δραστηριότητες, ενώ διαθέτει και δύο υποδειγματικά γηροκομεία, με συνολικό προϋπολογισμό 18 εκατομμύρια.
Το πιο σπουδαίο τμήμα είναι αυτό της εκπαίδευσης όπου διδάσκεται ελληνόγλωσση παιδεία καθώς και πολιτιστικά προγράμματα. Τα μαθήματα, εκτός από το χώρο της κοινότητας, διδάσκονται και σε 18 ημερήσια σχολεία της ευρύτερης περιοχής. Στις περίπου 110 τάξεις, στα απογευματινά και σαββατιανά σχολεία φοιτούν πάνω από 1.700 μαθητές, τους οποίους διδάσκουν 80 εκπαιδευτικοί, μεταξύ αυτών και πέντε αποσπασμένοι από το Υπουργείο Παιδείας της Ελλάδας. Στα δε χορευτικά συγκροτήματα της Κοινότητας συμμετέχουν πάνω από 1.500 παιδιά και νέοι.
Βασικός στόχος εξ άλλου της σημερινής διοίκησης είναι η ανέγερση του νέου Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου. Για τον σκοπό αυτό, η Κοινότητα προέβη στην αγορά μιας έκτασης τεσσάρων εκταρίων στο Τορόντο, με κυβερνητικές επιχορηγήσεις συνολικού ύψους 3 εκατομμυρίων δολαρίων, καθώς και 1 εκατομμυρίου δολαρίων από το Ίδρυμα Ελληνικής Κληρονομιάς για την ενίσχυση του σχεδίου. Η κατασκευή του κτηρίου, συνολικής έκτασης 80.000 τετραγωνικών ποδιών, έχει ήδη αποπερατωθεί κατά το 75%.
Πως τα καταφέρνουν; Η παροικία είναι φιλότιμη και βοηθάει γιατί βλέπει τη σοβαρότητα του έργου που επιτελείται και πως τα χρήματα «πιάνουν τόπο».
Η πορεία της οργανωμένης παροικίας του Τορόντο είναι ομολογουμένως εντυπωσιακή. Οικονομικός και πολιτιστικός πόλος έλξης, η πρωτεύουσα του Οντάριο, κατάφερε να φιλοξενεί σήμερα τους σημαντικότερους ελληνικούς οργανισμούς. Όπως: Την Ιερά Μητρόπολη Καναδά με την Θεολογική Σχολή και το ημερήσιο σχολείο «Μεταμόρφωσης», το Γενικό Προξενείο της Κύπρου, το Ελληνοκαναδικό Εμπορικό Επιμελητήριο, το Περιφερειακό Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού, το Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο, τον Οργανισμό Ελληνικού Τουρισμού, την Ολυμπιακή Αεροπορία, την Τράπεζα Κύπρου, την Πανεπιστημιακή Έδρα Νέων Ελληνικών και Ιστορίας, την πασίγνωστη ελληνική συνοικία Danford, κ.α.
Γιορτάζουμε και εμείς φέτος, εδώ στο Μόντρεαλ, τα εκατοντάχρονα των ελληνικών μας σχολείων «Σωκράτης». Με ελπίδες και ταυτόχρονα με μεγάλη αγωνία…
Τα σχολεία μιας κοινότητας που κάποτε εθεωρείτο το κέντρο αποφάσεων ενώ σήμερα ζει με την αναπόληση ενός λαμπρού παρελθόντος…
Εσείς τι λέτε;
Michael Tellides | 22 / 05 / 2009 | | Comments 1
TV και φυλετικά «γκέτο»
Τα γιγαντιαία οικονομικά προβλήματα, λόγω της παγκόσμιας ύφεσης, που αντιμετωπίζουν αρκετοί τηλεοπτικοί σταθμοί στον Καναδά έχουν ως αποτέλεσμα να διαγράφεται έντονος ο κίνδυνος «να βάλουν λουκέτο», σύμφωνα με το Καναδικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο (CRTC).
Με τα έξοδα να αυξάνονται, τα έσοδα να μειώνονται και το τηλεακροατήριο να συρρικνώνεται – καθώς στρέφεται όλο και περισσότερο σε κανάλια ειδικών ενδιαφερόντων – αρκετοί τοπικοί σταθμοί αντιμετωπίζουν μεγάλες λειτουργικές δυσκολίες.
Ήδη, τρεις τηλεοπτικοί σταθμοί, που ανήκουν στη μεγάλη καναδική εταιρεία CTV Globemedia και πέντε άλλοι, που ανήκουν στην Canwest, βρίσκονται στα πρόθυρα του λουκέτου.
«Κανείς δε γνωρίζει τι πρόκειται να συμβεί με τα παραδοσιακά ραδιοτηλεοπτικά μέσα, τώρα που τα συνδρομητικά κανάλια, δορυφορικά και καλωδιακά, βρίσκονται στο παιχνίδι της αγοράς» υποστηρίζουν μέλη του Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου του Καναδά.
Από την πλευρά τους, οι επικεφαλής των τοπικών σταθμών διαμαρτύρονται πως δεν πρέπει να χαθούν, διότι προσφέρουν τοπική ενημέρωση, αλλά και προγράμματα εθνικού ενδιαφέροντος.
Ωστόσο, το CRTC δεν έχει ακόμη αποφασίσει αν θα ανανεώσει τις άδειες κάποιων σταθμών πού λήγουν την ερχόμενη άνοιξη. Οι ιδιοκτήτες ζητούν να επεκταθεί το Ταμείο Ενίσχυσης Τοπικών Προγραμμάτων καθώς και να επιτραπεί συνδρομή ώστε να «κρατηθούν στη ζωή».
Η απόφαση του Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου του Καναδά θα εκδοθεί το φθινόπωρο και θα αποτελεί τη μακροπρόθεσμη στρατηγική του εθνικού φορέα για την τύχη των μικρών και των μεσαίων τηλεοπτικών σταθμών.
Συμπερασματικά, οι Καναδοί στην πλειοψηφία τους προτιμούν να παρακολουθούν τα επιλεγμένα κανάλια από τα παραδοσιακά, γεγονός που τους «αποξενώνει» από τον ρυθμό της καναδικής πραγματικότητας, με όλες τις οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις που συνεπάγονται.
Ένας από τους ρόλους του Καναδικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου είναι η προστασία των καναδικών ηλεκτρονικών μέσων μαζικής ενημέρωσης.
Το CRTC – πιστεύω – αντί να προβληματίζεται εάν πρέπει ή όχι να ανανεώσει τις άδειες κάποιων τοπικών τηλεοπτικών σταθμών θα πρέπει να περιορίσει την είσοδο και λειτουργία των ξενόφερτων καναλιών. (συμπεριλαμβανομένων και των ελληνικών)
Όσον αφορά τους μετανάστες, της πρώτης κυρίως γενιάς, εκείνο τελικά που επιτυγχάνεται είναι η διαιώνιση των φυλετικών τους «γκέτο» …
Michael Tellides | 22 / 05 / 2009 | | Comments 1
Αναθεώρηση προτεραιοτήτων
Όπου βρεθούν ξενιτεμένοι έλληνες θα φτιάξουν πρώτα εκκλησιά, κατόπιν θα ιδρύσουν κοινότητα και τέλος σχολείο για να διατηρήσουν τη θρησκεία, τη γλώσσα και τις πολιτιστικές τους αξίες. Και βέβαια το Μόντρεαλ δεν απετέλεσε εξαίρεση. Οι πρώτοι μετανάστες το1906 ίδρυσαν την Κοινότητα και έχτισαν την εκκλησία του Ευαγγελισμού. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1910, άρχισε να λειτουργεί, το πρώτο στην Βόρεια Αμερική, ημερήσιο σχολείο με την επωνυμία «Πλάτων» με 25 μαθητές. Το 1925 ιδρύεται το δεύτερο «Άγγλο-Ελληνικό σχολείο Σωκράτης».
Η οικονομική κρίση της εποχής υποχρέωσε τους έλληνες να ενώσουν τα δύο σχολεία η λειτουργία των οποίων βασιζόταν κυρίως στο εκκλησιαστικό ταμείο και σε δωρεές ομογενών που τα «κρατούσαν με τα δόντια» για χάρη των παιδιών και της επιβίωσής τους. Συχνά οι μισθοί των δασκάλων και άλλα έξοδα πληρώνονταν από γενναιόδωρους ευεργέτες της παροικίας.
Οι κόποι δεν πήγαν χαμένοι. Οι απλοί άνθρωποι που είχαν έρθει από την πατρίδα με ελάχιστη μόρφωση, είδαν τα παιδιά τους να γίνονται επιστήμονες, επαγγελματίες και επιχειρηματίες και να συναγωνίζονται άριστα τους άλλους Καναδούς, ενώ στην καρδιά τους έμειναν πάντα έλληνες.
Κατά τις δεκαετίες του 1950 και 1960 νέοι μετανάστες έφταναν κατά χιλιάδες στο Μόντρεαλ και συνέχεια αυξανόταν ο αριθμός των μαθητών.
Το 1972 μετά την εφαρμογή του νόμου 63, η ΕΚΜ άλλαξε το πρόγραμμα διδασκαλίας στα σχολεία της από Αγγλικό σε Γαλλικό. Ο «Σωκράτης»,σύμφωνα με τον νόμο ιδιωτικής εκπαίδευσης, απέκτησε το δικαίωμα για επιχορηγήσεις.
Το 1978 υπογράφτηκε μια συμφωνία με το Καθολικό Σύστημα Εκπαίδευσης του Μόντρεαλ βάση της οποίας το σχολείο «Σωκράτης» αναδεικνύεται ως συνεργαζόμενο σχολικό σύστημα με αυτό και το πρόγραμμα διδασκαλίας ουσιαστικά αλλάζει από αγγλικά σε γαλλικά. Το ίδιο μέτρο εφαρμόστηκε και στο ημερήσιο σχολείο «Δημοσθένης».
Ακολούθησαν και άλλες συμφωνίες ώσπου «απροσδόκητα» η κυβέρνηση του Κεμπέκ αποφάσισε να καταργήσει τις επιχορηγήσεις προς τα ελληνικά σχολεία τα οποία σε επτά χρόνια θα θεωρούνται πλέον ιδιωτικά.
Έτσι ξαφνικά τα σχολεία μας βρέθηκαν μπροστά σε νέες προκλήσεις.
Η αφαίρεση των κρατικών επιχορηγήσεων τα καθιστά πλέον ανταγωνιστικά απέναντι στα υπάρχοντα οργανωμένα ιδιωτικά, η μείωση διδασκαλίας των ελληνικών θεωρητικά «μειώνει» την «ελληνικότητά» τους ενώ η φοίτηση σε αυτά κάθε άλλο παρά προσιτή καθίσταται. Το οικονομικό βάρος, το οποίο τελικά θα υπερβεί το ένα εκατομμύριο δολάρια ετησίως, πέφτει πλέον ολοκληρωτικά στους ώμους της παροικίας.
Μιας παροικίας, που – υπό τις καλύτερες συνθήκες – δεν καταφέρνει να συγκεντρώσει μέσω εράνων πάνω από εκατό χιλιάδες δολάρια!
Η κατανομή ευθυνών δεν έχει θέση στο παρών άρθρο. Όμως, πιστεύω πως κάποτε θα πρέπει να αναθεωρήσουμε τους στόχους και τις προτεραιότητές μας…
Michael Tellides | 22 / 05 / 2009 | | Comments 1
«Γιορτάζοντας 100 έτη ελληνικής παιδείας»
Η Ελληνική Κοινότητα Μόντρεαλ (Ε.Κ.Μ.) τιμώντας και γιορτάζοντας τα 100 χρόνια άριστης παιδείας που προσφέρει σε παιδιά – ελληνικής κυρίως καταγωγής – από το 1909, την Τετάρτη 20 Μαίου έκανε την επίσημη έναρξη των εορταστικών εκδηλώσεων καθώς και την παρουσίαση ενός εκτεταμένου ημερολογίου γεγονότων που θα πραγματοποιηθούν κατά την διάρκεια της χρονιάς.
Οι εκδηλώσεις συμπεριλαμβάνουν σχολικό διαγωνισμό ζωγραφικής, βραδιά αποφοίτων, έκθεση σχολικού διαγωνισμού ζωγραφικής, θεατρική παράσταση, φεστιβάλ «Ελληνική Φλόγα», πρωτάθλημα γκολφ, ποδοσφαιρική συνάντηση, ελληνική μέρα στο πάρκο La Ronde και Centennial Gala για τους απόφοιτους και φίλων των Σχολείων Σωκράτης, Πλάτων-Όμηρος και Αριστοτέλης, σε μια ανεπανάληπτη βραδιά με πολλές εκπλήξεις.
Το πλήρες πρόγραμμα των εορταστικών εκδηλώσεων βρίσκεται στα κεντρικά γραφεία της Ε.Κ.Μ.
Michael Tellides | 22 / 05 / 2009 | | Comments 1
3-2-1 Μας ακούτε;
3,2,1 Σωκράτης …Μας ακούτε;
«Πρόγραμμα δημοσιογραφίας και ραδιο-παραγωγής από μαθητές του Σωκράτη»
Άρχισε εδώ και 3 εβδομάδες ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα ραδιοφωνικής παραγωγής στον ραδιοσταθμό CFMB 1280 AM.
Πρόκειται για μία πρωτοβουλία του προγράμματος του Μιχάλη Τελλίδη με την συνεργασία του συνεργάτη του Δημήτρη Ηλία.
Οι μαθητές της 5ης Δημοτικού του Σχολείου Σωκράτης Λαβάλ, υπό την επίβλεψη και τον γενικό συντονισμό της εκπαιδευτικού Ελένης Δρακοπούλου, σχεδιάζουν και εκφωνούν ένα παιδικό πρόγραμμα με συνεντεύξεις, βιβλιοπαρουσιάσεις, ανάγνωση ποιημάτων γραμμένα από τα παιδιά και διάφορα άλλα θέματα που αφορούν τον μαθητόκοσμο των σχολείων Σωκράτης.
Το πρόγραμμα στηρίζεται σε χορηγούς (μεταξύ αυτών και η εφημερίδα μας Ελληνοκαναδικά Νέα) ενώ έχει την πλήρη υποστήριξη της Ελληνικής Κοινότητας Μόντρεαλ και της Γενικής Διεύθυνσης των Σχολείων Σωκράτης.
Σύντομα δε θα ακούσουμε και παιδιά από τις Έκτες Δημοτικού με την εκπαιδευτικό Χρυσούλα Πετιμεζά.
Μέσω του προγράμματος τα παιδιά μαθαίνουν την πειθαρχία, εφευρετικότητα, και ευθύνη που έχει ένας παραγωγός, ένας δημοσιογράφος και ένας ραδιοσχολιαστής.
Με αυτή την εκπομπή έχουμε την μοναδική ευκαιρία να ακούσουμε την θαυμάσια δουλειά στα ελληνικά που γίνεται στα σχολεία μας.
Μην την χάνετε λοιπόν κάθε Σάββατο στην ώρα του Μιχάλη Τελλίδη στις 1:15 μμ
1,2,3 Σωκράτη… Σας ακούμε!
Michael Tellides | 22 / 05 / 2009 | | Comments 1
Περιορισμένες επιλογές…
Πολλοί δώσαμε στον νέο Πρόεδρο των ΗΠΑ όλη μας την αγάπη και την υποστήριξη για το δύσκολο έργο που είχε μπροστά του αλλά και διότι για πρώτη φορά αποκτήσαμε μαύρο πλανητάρχη.
Πιστέψαμε ότι το γεγονός αυτό θα έλυνε όλα μας τα προβλήματα.
Δεν αργήσαμε όμως να διαπιστώσουμε πως ο Ομπάμα άρχισε ήδη να κάνει τα πρώτα μεγάλα λάθη.
Και το διαπιστώσαμε με την σθεναρή φιλοτουρκική πολιτική του, τουλάχιστον όσον αφορά την Ευρώπη, που κυριολεκτικά ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων από τους Ευρωπαίους «φίλους» των Αμερικανών όπως είναι οι Γάλλοι, οι Αυστριακοί, οι Γερμανοί κλπ.
«Μη μπαίνετε στα χωράφια μας» του είπε η Αυστρία. «Εμείς θα αποφασίσουμε ποιος θα μπει στην Ευρώπη και ποιος δεν θα μπει».
Κάτι ψέλλισε ο Ομπάμα από την Κωνσταντινούπολη, πως «η Ευρώπη είναι και δική μας υπόθεση», όμως, τι τα θέλετε τι τα γυρεύετε, η υπέροχη αυτή εικόνα του νέου Προέδρου άρχισε να χαλάει.
Και αυτό κυρίως λόγω της πάγιας τακτικής των ΗΠΑ που δεν θα αλλάξει όποιος και να αναλάβει τα ηνία της, αφού όταν υπάρχει από πίσω ένα ολόκληρο λόμπι που του υποδεικνύει τι θα κάνει και ποια θα είναι η πολιτική του, οι επιλογές είναι περιορισμένες…
Βέβαια, αυτό το ξέραμε. Δηλαδή όποιος και να αναλάβει τα ηνία θα είναι απλώς ένα ανδρείκελο.
Ο Ομπάμα λοιπόν, στην συγκεκριμένη περίπτωση, μίλησε για «θαυματουργούς αγώνες» της Τουρκίας , για εντυπωσιακές «νίκες» (πετάξανε τους έλληνες στην θάλασσα!) προκαλώντας την αντίδραση και της Γαλλίας η οποία επανέλαβε ότι το θέμα έχει τελειώσει και η Τουρκία δεν είναι ευπρόσδεκτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τι πέτυχε λοιπόν ο Πρόεδρος Ομπάμα και η φιλοτουρκική του πολιτική; Μία ακόμη μεγαλύτερη άρνηση της Ευρώπης και προς το πρόσωπό του που άρχισε να χάνει την όμορφη αυτή εικόνα που είχε δημιουργήσει .
Αυτό τελικά που δεν έχει καταλάβει ο κύριος Ομπάμα είναι πως στην Ευρώπη επικρατεί διαφορετική νοοτροπία και διαφορετική σκέψη.
Καλά και Αγια λοιπόν τα όμορφα ενωτικά μηνύματα που αρχικά έφερε στο τραπέζι ο νέος πλανητάρχης, ίσως όμως οι Ευρωπαίοι τουλάχιστον να αρχίσουν να διαβλέπουν ότι τελικά ήταν όλα μία βιτρίνα…
Χριστός Ανέστη!
Μιχάλης Τελλίδης
Michael Tellides | 22 / 05 / 2009 | | Comments 1
Λέσχη Μπίλντερμπεργκ – Ραντεβού στην Αθήνα
Είναι η δεύτερη φορά ( η πρώτη ήταν το 1993 ) που η Ελλάδα φιλοξενεί την ετήσια συνάντηση του «κλειστού κλαμπ», στο οποίο κάθε χρόνο προσκαλούνται περίπου 130 προσωπικότητες από όλο τον κόσμο.
Michael Tellides | 22 / 05 / 2009 | | Comments 1
Ο Πρώτος Εθνάρχης
Το όνομά του υπάρχει παντού. Σε λεωφόρους, πλατείες, ιδρύματα, σ ένα από τα μεγαλύτερα αεροδρόμια του κόσμου…
«Ελευθέριος Βενιζέλος». Ο Πρώτος Εθνάρχης, τη μνήμη του οποίου τιμά σήμερα η οργανωμένη παροικία.
Γεννήθηκε στις Μουρνιές Κυδωνίας το 1864 και ήταν το πέμπτο παιδί του Κυριάκου και της Στυλιανής. Όταν ήταν μόλις δύο ετών, η οικογένειά του καταφεύγει στα Κύθηρα διωκόμενη, εξαιτίας της επανάστασης του 1866. Μακριά από την ιδιαίτερη πατρίδα του και με την παρότρυνση του πατέρα του σπουδάζει νομικά και το 1886 παίρνει το πτυχίο από τη Νομική Σχολή Αθηνών. Στην πολιτική θα ασχοληθεί για πρώτη φορά το 1889 όπου και εκλέγεται μέλος της Κρητικής Βουλής.
Ανήσυχο πνεύμα, ο Ελευθέριος Βενιζέλος, υπήρξε πρωτεργάτης στην Επανάσταση του 1897 και στη κήρυξη της Επανάστασης του Θερίσου τον Μάρτιο του 1905. Δημιουργεί το κόμμα των Φιλελευθέρων και το 1910 γίνεται για πρώτη φορά πρωθυπουργός της Ελλάδος. Σχεδόν ταυτόχρονα ο Βασιλιάς Γεώργιος Α΄ καταργεί την Α΄ Αναθεωρητική Βουλή και προκηρύσσει εκλογές για την Διπλή Αναθεωρητική Βουλή. Τα παλιά κόμματα και νικητές των προηγούμενων εκλογών χαρακτηρίζουν πραξικοπηματική την απόφαση και απέχουν από τις εκλογές.Κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου έρχεται σε ρίξει με το στέμμα και τίθεται επικεφαλής Επανάστασης με το Κίνημα Εθνικής Άμυνας.
Την ίδια περίοδο, η Ελλάδα εισέρχεται στο πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων και ανταμείβεται για τη συμβολή της με την παραχώρηση της Αρμοστείας της Σμύρνης (1919)
Η μεγάλη ήτα στις εκλογές του 1920 , λόγω Εθνικού διχασμού, τον απογοητεύει και αυτοεξορίζεται στο Παρίσι.Επανέρχεται στην Ελλάδα το 1922, μετά τη Μικρασιατική καταστροφή και υπογράφει στη Λοζάννη τη σύμβαση ανταλλαγής πληθυσμών Ελλάδας-Τουρκίας και τη Συνθήκη της Λοζάννης, που ορίζει τα νέα σύνορα με την Τουρκία.Η συμβολή του στην ανοικοδόμηση της νεώτερης Ελλάδας θεωρείται μεγάλης σημασίας.
Τα αποτελέσματα της πολιτικής ευφυΐας και διορατικότητας του Ελευθερίου Βενιζέλου είναι :Η νικηφόρα πορεία στους δυο Βαλκανικούς πολέμους. Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης. Η απελευθέρωση των Ιωαννίνων.Ο διπλασιασμός του ελληνικού κράτους.Η ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα.
Την τελευταία του πνοή ο Ελευθέριος Βενιζέλος την αφήνει στο Παρίσι στις 18 Μαρτίου του 1936 και περνάει στην αιωνιότητα αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο έργο.
Ο Σύλλογος Κρητών Μόντρεαλ, με την συνεργασία του «Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών Ελευθέριος Βενιζέλος» και της ΕΚΜ, πραγματοποιεί αυτή την εβδομάδα τριήμερες εκδηλώσεις μνήμης του Εθνάρχη Ελευθερίου Βενιζέλου.
Οι εκδηλώσεις έχουν παμπαροικιακή εμβέλεια και η συμμετοχή της παροικίας θεωρείται επιβεβλημένη.
Michael Tellides | 22 / 05 / 2009 | | Comments 1
Βίβα Βαβούρα!
Οι εκλογές του Εργατικού Συλλόγου, επιβεβαίωσαν για άλλη μία φορά τον «θετικό» ρόλο της «βαβούρας» στην παροικιακή δράση!
Παρ΄ ότι η στήλη δεν έχει την πρόθεση να «υμνήσει» τα όποια «πλεονεκτήματα» της εκάστοτε «βαβούρας», θα επιχειρήσει να αγγίξει απλά την «ευεργετική» της πλευρά…
Ξεκινώντας από τον Εργατικό Σύλλογο, που άλλωστε έδωσε και το έναυσμα για να γραφτεί το άρθρο, αξίζει να σημειωθεί πως το ποσοστό συμμετοχής στις πρόσφατες εκλογές ξεπέρασε το 70%! Κάτι που είχαμε να δούμε εδώ και πολλά χρόνια. Φυσικά χάριν της …«βαβούρας!»
Το 1985 (εάν δεν με απατά η μνήμη μου) οι εκλογές της ΕΚΜ είχαν την μεγαλύτερη συμμετοχή που καταγράφηκε ποτέ με τρεις περίπου χιλιάδες μέλη να «μαυρίζουν» κυρίως λόγω του ιστορικού …«πτύσματος!»
Η «βαβούρα» αναμφισβήτητα εδώ έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο!
Την ίδια περίοδο, το ποτάμι (των στεναγμών) που χωρίζει το Μόντρεαλ από το Λαβάλ, χώρισε και τους ενορίτες σε «Μαρηκούς» και «Παπαδικούς».
Οι εκλογές της ΕΟΚΛ, «πλούσιες» σε «βαβούρα», έσπασαν κάθε ρεκόρ συμμετοχής!
(Ο Μαρής ακόμη δεν κατάφερε να το διασχίσει…)
Η «Νέα Τάξη Κοινοτικών Πραγμάτων» της μετα-Μαρηκής περιόδου, βρίσκει την «μητέρα» με εκατοντάδες νέα μέλη να ψηφίζουν. (πολλά ακόμη ψάχνουν να βρουν το Κοινοτικό Κέντρο!) Άλλο ένα «επίτευγμα» της κυρίαρχης «βαβούρας!»
Αλλά και στις περυσινές εκλογές της ΕΟΚΛ , 400 νέα μέλη ξαφνικά «ανακάλυψαν» την Κοινότητά τους!
Τα περισσότερα βέβαια έγιναν «λούηδες», όπως λέει και ο φίλος Νίκος Τεντόπουλος. Μήπως λόγω έλλειψης «βαβούρας;»
Ο Σύλλογος Ελλήνων Εστιατόρων έζησε στιγμές «δόξας» το ΄80 με χιλιάδες μέλη του να διαμαρτύρονται για το «χαράτσι» των «τυχερών». Η «βαβούρα» για άλλη μία φορά πέτυχε τον στόχο της. Το θέμα τελικά διευθετήθηκε και ο Σύλλογος… διαλύθηκε!
Γενικές Συνελεύσεις γέμιζαν κάποτε ασφυκτικά το Κοινοτικό Κέντρο για θέματα διαχειριστικά, εκκλησιαστικά, αλλαγής κανονισμών, κ.α. Ακόμη και «κουμπουριές» έπεσαν! Βίβα «βαβούρα!».
Η «βαβούρα» ωφέλησε εξ άλλου και τα τοπικά σωματεία, οι λέσχες των οποίων κάποτε δεν χωρούσαν καρφίτσα. Το κογκρέσο, την εκκλησία, τα σχολεία, τα ενημερωτικά μέσα…
Οι καιροί όμως αλλάζουν. Σήμερα «ηρεμήσαμε» από την «καταστροφική βαβούρα». Και μαζί και από τον «συνωστισμό» στις εκδηλώσεις(!) την παρουσία των νέων, τα «αντίχριστα» προσκοπάκια, την αθρόα συμμετοχή στις εκλογές…
Εξαίρεση βέβαια αποτελεί ο Εργατικός Σύλλογος, ο οποίος απέδειξε πως συνεχίζει πιστά την «βαβουροπαράδοση!».
Εσείς τι λέτε;
Michael Tellides | 22 / 05 / 2009 | | Comments 1
BLOGS - ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ
AUTHORS - ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ
Published Recently...
